Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

Exodus 8

The Second Book of Moses, Called Exodus

Return to Index

Chapter 9

1

 

 dixit autem Dominus ad Mosen ingredere ad Pharaonem et loquere ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi 

 

 


2

 

 quod si adhuc rennuis et retines eos 

 

 


3

 

 ecce manus mea erit super agros tuos et super equos et asinos et camelos et boves et oves pestis valde gravis 

 

 


4

 

 et faciet Dominus mirabile inter possessiones Israhel et possessiones Aegyptiorum ut nihil omnino intereat ex his quae pertinent ad filios Israhel 

 

 


5

 

 constituitque Dominus tempus dicens cras faciet Dominus verbum istud in terra 

 

 


6

 

 fecit ergo Dominus verbum hoc altero die mortuaque sunt omnia animantia Aegyptiorum de animalibus vero filiorum Israhel nihil omnino periit 

 

 


7

 

 et misit Pharao ad videndum nec erat quicquam mortuum de his quae possidebat Israhel ingravatumque est cor Pharaonis et non dimisit populum 

 

 


8

 

 et dixit Dominus ad Mosen et Aaron tollite plenas manus cineris de camino et spargat illud Moses in caelum coram Pharao 

 

 


9

 

 sitque pulvis super omnem terram Aegypti erunt enim in hominibus et in iumentis vulnera et vesicae turgentes in universa terra Aegypti 

 

 


10

 

 tuleruntque cinerem de camino et steterunt contra Pharao et sparsit illud Moses in caelum factaque sunt vulnera vesicarum turgentium in hominibus et in iumentis 

 

 


11

 

 nec poterant malefici stare coram Mosen propter vulnera quae in illis erant et in omni terra Aegypti 

 

 


12

 

 induravitque Dominus cor Pharaonis et non audivit eos sicut locutus est Dominus ad Mosen 

 

 


13

 

 dixit quoque Dominus ad Mosen mane consurge et sta coram Pharao et dices ad eum haec dicit Dominus Deus Hebraeorum dimitte populum meum ut sacrificet mihi 

 

 


14

 

 quia in hac vice mittam omnes plagas meas super cor tuum super servos tuos et super populum tuum ut scias quod non sit similis mei in omni terra 

 

 


15

 

 nunc enim extendens manum percutiam te et populum tuum peste peribisque de terra 

 

 


16

 

 idcirco autem posui te ut ostendam in te fortitudinem meam et narretur nomen meum in omni terra 

 

 


17

 

 adhuc retines populum meum et non vis eum dimittere 

 

 


18

 

 en pluam hac ipsa hora cras grandinem multam nimis qualis non fuit in Aegypto a die qua fundata est usque in praesens tempus 

 

 


19

 

 mitte ergo iam nunc et congrega iumenta tua et omnia quae habes in agro homines enim et iumenta et universa quae inventa fuerint foris nec congregata de agris cecideritque super ea grando morientur 

 

 


20

 

 qui timuit verbum Domini de servis Pharao fecit confugere servos suos et iumenta in domos 

 

 


21

 

 qui autem neglexit sermonem Domini dimisit servos suos et iumenta in agris 

 

 


22

 

 et dixit Dominus ad Mosen extende manum tuam in caelum ut fiat grando in universa terra Aegypti super homines et super iumenta et super omnem herbam agri in terra Aegypti 

 

 


23

 

 extenditque Moses virgam in caelum et Dominus dedit tonitrua et grandinem ac discurrentia fulgura super terram pluitque Dominus grandinem super terram Aegypti 

 

 


24

 

 et grando et ignis inmixta pariter ferebantur tantaeque fuit magnitudinis quanta ante numquam apparuit in universa terra Aegypti ex quo gens illa condita est 

 

 


25

 

 et percussit grando in omni terra Aegypti cuncta quae fuerunt in agris ab homine usque ad iumentum cunctam herbam agri percussit grando et omne lignum regionis confregit 

 

 


26

 

 tantum in terra Gessen ubi erant filii Israhel grando non cecidit 

 

 


27

 

 misitque Pharao et vocavit Mosen et Aaron dicens ad eos peccavi etiam nunc Dominus iustus ego et populus meus impii 

 

 


28

 

 orate Dominum et desinant tonitrua Dei et grando ut dimittam vos et nequaquam hic ultra maneatis 

 

 


29

 

 ait Moses cum egressus fuero de urbe extendam palmas meas ad Dominum et cessabunt tonitrua et grando non erit ut scias quia Domini est terra 

 

 


30

 

 novi autem quod et tu et servi tui necdum timeatis Dominum Deum 

 

 


31

 

 linum ergo et hordeum laesum est eo quod hordeum esset virens et linum iam folliculos germinaret 

 

 


32

 

 triticum autem et far non sunt laesa quia serotina erant 

 

 


33

 

 egressusque Moses a Pharaone et ex urbe tetendit manus ad Dominum et cessaverunt tonitrua et grando nec ultra stillavit pluvia super terram 

 

 


34

 

 videns autem Pharao quod cessasset pluvia et grando et tonitrua auxit peccatum 

 

 


35

 

 et ingravatum est cor eius et servorum illius et induratum nimis nec dimisit filios Israhel sicut praeceperat Dominus per manum Mosi 

 

 


Exodus 10

 

 

 

HTMLBible Software - Public Domain Software by johnhurt.com

 


Other Items are Available At These Sites: